10-12-2013 | Zeeuwse MTB-strandtocht 8 dec 2013
In de toerkalender stond op 8 december deze tocht gepland. Dus ik me daarvoor ingeschreven. Maar wat schetste mijn verbazing. Er was een andere tocht bijgekomen, want de strandtocht werd te zwaar bevonden en de voorkeur werd gegeven aan de luwte in de bossen van West-Brabant.
De dag begon niet bepaald lekker. Mijn fiets had ik in de auto van Koos gelegd, maar toen ze weg wou rijden, kreeg ze de auto niet aan de praat (accu). Kees van der Vliet, mijn overbuurman en oud TCW-lid, was bereid om me weg te brengen met mijn bus, want Koos rijdt daar niet mee. Het was inmiddels 10:25 uur, dus ik was niet bepaald erg vrolijk, maar gelukkig kon ik nog op tijd starten. Jan van der Eijk, organisator en onze sponsor, had net zijn woordje gedaan en werden we weggeschoten, ik kon me bij de laatste groep aansluiten.
De 46 km-tocht ging bijna geheel over het strand. Het tempo van de laatste groepjes was zodanig laag dat ik na ± 5 km een heel eind opschoof en in een groepje van ± 10 man kwam wat mijn tempo was. Het rijden in een groep is voor velen niet makkelijk. Ik probeerde te rouleren. 3 à 4 man deden mee, de rest verschuilde zich. Inmiddels was de zuidwestenwind kracht 5 geworden, constant tegen, behalve het stukje weg van het strand naar de N57 (ongeveer 500m). Op de Kering viel de tegenwind wel mee.
Net na de sluis in de luwte was de tussenstop. Daar heb ik bouillon genomen en een energiereep. Ik had geen nummerbordje, dus aan Jan van der Eijk uitgelegd hoe dat kwam, maar er reden er wel mee zonder.
Vlug doorgereden met een groepje tot het einde van de Kering. Op het strand door het rulle zand lopend viel het groepje uit elkaar. Met z'n tweeën verder gegaan. Er waren op dit strand veel wandelaars, die ons aanmoedigden. Dat geeft een goed gevoel.
Ik kon weer bij een groepje aansluiten, het was wel zwaar, maar het ging wel goed met me.
Banjaard-Domburg is over het strand toch wel een behoorlijk eind. Voor Domburg zijn we weer met z'n tweeën. Elkaar afwisselend komen we om 5 voor twee in Westkapelle aan. Mekaar feliciterend gingen we naar Kasteel van Batavia om een gratis kop snert te eten. Ik zie een paar bekenden, en na een paar lekkere Trapistjes met z'n vieren huiswaarts vertrokken. Bij Grijpskerke gingen er twee af en één naar Sint Laurens.
Deze tocht vond ik zwaarder dan de Kustmarathon, met name door de wind. Op het strand was het heel goed te rijden, want het was laag water. Het was goed te zien dat een paar dagen er voor gestormd had, de duinen waren afgekalfd en de Panoramaweg bij Westkapelle lag vol asfaltbrokken. Daar was het wel wat moeilijker te rijden.
Al met al een leuke rit met prima weer. Ik was wel de enige van TCW, maar hoop dat er volgende jaar meer van onze club meedoen.
Piet Boogaard